Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!



Zarys historii Seminarium




Wyższe Seminarium im. Jana Łaskiego jest najstarszą szkołą teologiczną Konferencji Centralnej Europy Środkowej i Południowej, a jedną z najstarszych metodystycznych instytucji edukacyjnych w tej części Europy. Swymi korzeniami sięga lat dwudziestych naszego wieku. Została powołana do życia w sierpniu 1922 roku przez biskupa Williama B. Beauchampa pod nazwą Szkoła Biblijna. Została zorganizowana przez amerykańskich misjonarzy z Południowego Episkopalnego Kościoła Metodystycznego oraz niemieckiego pastora z Północnonienieckiej Konferencji Dorocznej Episkopalnego Kościoła Metodystycznego. Pierwszymi wykładowcami byli: ks. dr G.W. Twynham (USA), ks. dr H.K. King (USA), ks. dr J. Rasmussen, senior (Niemcy). Przed II Wojną Światową Metodystyczne Seminarium działało w różnych miejscach, takich jak: Warszawa, Skolimów, Klarysew i Konstancin. W czasie II Wojny Światowej nasze Seminarium funkcjonowało jako podziemna Szkoła Biblijna, w której metodystycznych studentów uczyli m.in. profesorowie Katedry Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego: ks. prof. Jan Szeruda (Stary Testament), ks. prof. Adolf Suess (Nowy Testament), ks. dr Emil Jelinek (teologia systematyczna).

Po II Wojnie Światowej Seminarium otwarto ponownie w 1946 w budynku Kościoła w Warszawie. Stało się to z inicjatywy ks. superintendenta Wernera T. Wickstroma (Szwecja). Nawet w najtrudniejszych komunistycznych czasach, mimo trudności i krótkich przerw, Seminarium kontynuowało swoją misję kształcenia pastorów i świeckich aktywistów kościelnych.

W 1972 roku superintendent Kościoła Metodystycznego, ks. prof. Witold Benedyktowicz i Komitet Wykonawczy reaktywował pracę Seminarium. Ks. prof. Benedyktowicz był w tym czasie kierownikiem katedry teologii systematycznej Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Należał on do najsłynniejszych polskich teologów protestanckich po II Wojnie Światowej.

W 1983 roku Seminarium zostało zreorganizowane. Rektorem został mianowany ks. Adam Kleszczyński, który pełni tę funkcję do dnia dzisiejszego.

W 1995 roku dzięki staraniom Superintendenta Naczelnego, ks. bp Edwarda Puśleckiego, i jego zastępcy, ks. superintendenta Zbigniewa Kamińskiego, Parlament oraz Prezydent Lech Wałęsa wyrazili zgodę na przyznanie Metodystycznemu Seminarium statusu Szkoły Wyższej z prawem do nadawania tytułu licencjata teologii metodystycznej (Ustawa z dn. 30.06.1995). Otwiera to absolwentom Seminarium drogę do wszystkich państwowych uniwersytetów i wyższych szkół.

Obecnie Seminarium prowadzi różne rodzaje kursów. Absolwenci piszą prace licencjackie pod nadzorem profesorów wybranych specjalności. Oferta Seminarium została ostatnio poszerzona o eksternistyczne kursy dla wszystkich pragnących pogłębić swą metodystyczną wiedzę teologiczną. Dodatkowo uruchomiono kurs katechetyczny dla osób pragnących zajmować się nauczaniem dzieci w Szkołach Niedzielnych. Prowadzone są kursy dla kaznodziejów miejscowych oraz Korespondencyjny Kurs Biblijny. Ponadto Seminarium przygotowuje i prowadzi konferencje teologiczne dla pastorów. Celem tych konferencji jest ciągłe podnoszenie kwalifikacji wszystkich duchownych i świeckich pracowników Kościoła.

Szczególny nacisk w pracy Seminarium położony jest na przedmioty ściśle związane z metodyzmem (historia, teologia, struktura).

Budynek seminaryjny, w którym mieszczą się sale wykładowe, kaplica, kuchnia, jadalnia i dormitoria studenckie położony jest w Konstancinie k. Warszawy, przy ul. Słonecznej 12 B. Biblioteka seminaryjna z bogatym zbiorem książek w języku polskim, angielskim, niemieckim oraz rosyjskim mieści się w Konstancinie, przy ul. Batorego1, natomiast biura Seminarium mieszczą się w Warszawie.

źródło : www.metodysci.pl